Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΟΥ!

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΙΗΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΙΗΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

21 Μαΐου 2010

ΕΡΩΤΑΣ ΤΑΧΑ....

ΕΡΩΤΑΣ   ΤΑΧΑ....
(ΜΥΡΤΙΩΤΙΣΣΑ)


Έρωτας τάχα νάν΄ αυτό
που, έτσι με κάνει να ποθώ
τη συντροφιά σου,
που σα βραδιάζει, τριγυρνώ
τα φωτισμένα για να ιδώ
παράθυρά σου;
****
Έρωτας νάν΄ ή σιωπή
που, όταν σε βλέπω, μου το κλει
σφιχτά το στόμα,
που, κι΄όταν μείνω μοναχή,
στέκω βουβή κ΄εκστατική
ώρες ακόμα;
****
Έρωτας νάναι ή συφορά
με κάποιου αγγέλου τα φτερά
που έχει φορέσει,
κι΄ έρχετ΄ακόμη μιά φορά
με τέτοια δώρα τρυφερά
να με πλανέσει;
****
Μα ό,τι και νάναι το ποθώ
και καλώς νάρθει το κακό
που είν΄από σένα,
θα γίνει υπέρτατο αγαθό,
στα πόδια σου αν θα σωριαστώ
τ΄αγαπημένα......

16 Μαΐου 2010

TΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ......ο έρωτας!....

TΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
(Οδυσσέας Ελύτης)


 
Ο έρωτας.
Το αρχιπέλαγος
Κι η πρώρα των αφρών του
Κι οι γλάροι των ονείρων του
Στο πιό ψηλό κατάρτι του ο ναύτης ανεμίζει
Ένα τραγούδι
***
Ο έρωτας
Το τραγούδι του
Κι οι ορίζοντες του ταξιδιού του
Κι η ηχώ της νοσταλγίας του
Στον πιό βρεμένο βράχο της, η αρραβωνιαστικιά του προσμένει
Ένα καράβι...
***
Ο έρωτας
Το καράβι του
Κι η αμεριμνησία των μελτεμιώντου
κι ο φλόκος της ελπίδας του
Στον πιό ελαφρό κυματισμό του ένα νησί λικνίζει
Τον ερχομό....


22 Απριλίου 2010

TO ΠΑΛΙΟ ΜΑΣ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ...

TO ΠΑΛΙΟ ΜΑΣ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
του Ν. ΛΑΠΑΘΙΩΤΗ




Το παλιό μας το τραγούδι
που τ΄ακούγαμε μαζί,
μιά κι΄η αγάπη μας εχάθη
ποιός θα τόλεγε να ζέι;
***

Από τότε που η καρδιά μου
σ΄έχασε παντοτινά,
δεν το πέστευα ποτέ μου
για να τ΄άκουγα ξανά!
***

Κι΄όμως να που κάποιο βράδυ,
- βράδυ αλλόκοτο, θαρρώ,
μ΄ένα αξέχαστο φεγγάρι
μακρινό και καθαρό,-
***

καθώς γύριζα μονάχος
στην παλιά τη γειτονιά,
το ξανάκουσα και πάλι -
και στην ίδια την γωνιά!
***

Το ξανάκουσα και πάλι
το τραγούδι που αγαπώ,
μα δεν έμοιαζε καθόλου
τον παλιό γλυκό σκοπό.
***

Τώρα πιά δεν τραγουδούσε
το ρυθμό του το βαθύ, -
μα βογγούσε και θρηνούσε
κάτι τι που έχει χαθεί...
***

Πως μου φάνηκε δεν ξέρω,
καθώς τ΄άκουσα ξανά.
Μα όλα, γύρα και βαθιά μου,
γίναν έτσι σκοτεινά,
***

που δυνάμωσα το βήμα
μες στο βράδυ το πικρό -
με τα μάτια μου σκυμμένα
σα ν΄ απάντησα νεκρό...




divider


2 Μαρτίου 2010

Ο Σταυρός του Νότου.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ
(Για να απολαύσετε το βιντεάκι κλείστε την μουσική μου από πάνω ακριβώς)





Εβραζε το κύμα του γαρμπή.

Ημαστε σκυφτοί κι οι δυό στο χάρτη,

γύρισες και μού 'πες πως το Μάρτη

σ' άλλους παραλλήλους θα 'χεις μπει.

***
Κούλικο στο στήθος σου τατού,

που όσο κι αν το καις δε λέει να σβήσει.

Είπαν πως την είχες αγαπήσει

σε μια κρίση μαύρου πυρετού.

***
Βάρδια πλάι σε κάβο φαλακρό

κι ο Σταυρός του Νότου με τα στράλια.

Κομπολόι κρατάς από κοράλλια

κι άκοπο μασάς καφέ πικρό.

***
Το Άλφα του Κενταύρου μια νυχτιά

με το παλινώριο πήρα κάτου.

Μου 'πες με φωνή ετοιμοθανάτου:

"Να φοβάσαι τ' άστρα του Νοτιά".
***
Αλλοτε απ' τον ίδιο ουρανό

έπαιρνες, τρεις μήνες στην αράδα,

με του καπετάνιου τη μιγάδα,

μάθημα πορείας νυχτερινό.

***
Σ' ένα μαγαζί του Nossi Be

πήρες το μαχαίρι, δυό σελλίνια,

μέρα μεσημέρι απά στη λίνια

ξάστραψε σα φάρου αναλαμπή.

***
Κάτου στις αχτές της Αφρικής

πάνε χρόνια τώρα που κοιμάσαι.

Τα φανάρια πιά δεν τα θυμάσαι

και τ' ωραίο γλυκό της Κυριακής


του Ν. ΚΑΒΒΑΔΙΑ





22 Φεβρουαρίου 2010

Ήθελα πάντα....

Ήθελα.......




Ηθελα πάντα νύχτα νάτανε
αφού και μέρα δε σε βλέπω,

ήθελα πάντα νύχτα νάτανε...


Μες στα σκοτάδια να ονειρεύομαι

μαζί τις μέρες πως περνούμε,

μες τα σκοτάδια να ονειρεύομαι.....

Μ. Μαγκάκης


9 Φεβρουαρίου 2010

ΦΑΝΤΑΣΙΑ!....

Φαντασία!



Σε φαντάζομαι απλά: σ΄ένα μπαλκόνι
στ΄άσπρα ρόδα γυρμένη ή σ΄ένα πλοίο
που η φλόγα της δύσης το κυκλώνει.


 Ή σκυμμένη απαλά σ΄ένα βιβλίο,
ή, τέλος, μιά βραδιά σ΄ένα βαγόνι,
που φεύγει, να μου λες με χάρη "αντίο".

Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος


9 Ιανουαρίου 2010

ΑΓΡΙΑ ΟΡΧΙΔΕΑ του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΠΑ


Άγρια Ορχιδέα





Θα βάψω με χρώμα κόκκινο
της φωτιάς.
Μιά πινελιά
στ΄απέραντο γαλάζιο τ΄ουρανού
μικρής καρδιάς το σχήμα.


***

Μα σαν δακρύσει ο ουρανός
το χρώμα σαν ξεφτίσει
ρόδα θα ρίξω κόκκινα
στης θάλασσας το κύμα.


***

Να ΄ρθουν
στη πόρτα σου μπροστά
τα πέταλά τους να πατάς
σαν περπατάς στην άμμο
μ΄αυτά να γράφεις σ΄αγαπώ
στο στήθος σου επάνω.


***

Στον άνεμο θα δώσω
γλυκό φιλί
πάνω από γη και ουρανό
κράτα παράθυρο ανοιχτό να μπει
και στα γλυκά τα χείλη σου
να σβήσει να χαθεί.


***

Των αστεριών τη σκόνη θα μαζέψω
στη χούφτα μου,
να ΄ρθω και να τη ρίξω στα μαλλιά σου
νύχτα, μην ξαναδεί άλλο η ματιά σου,
σκιές πιά,
να μην έχουν τα όνειρά σου.


***

Άγρια ορχιδέα
φυτρώνει παντού
ο έρωτάς σου
στου κορμιού μου το φθινόπωρο.


***

Θα μου δώσεις και την καρδιά σου;


Από την ποιητική συλλογή  "Μάτια μου, θάλασσα"

του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΠΑ






11 Δεκεμβρίου 2009

Α, Τι ευκαιρία που χάθηκε...

Α, Τι ευκαιρία που χάθηκε...




Α, τι ευκαιρία που χάθηκε για μένα,
τότε που ακόμη μ΄αγαπούσες, φως μου,
με της χαράς  μου τα πανιά ανοιγμένα
ν΄άφηνα το ακρογιάλι αυτού του κόσμου!
***
Α, τι ευκαιρία, γλυκό μου φως!
Τ΄αγέρι θα με φιλούσε της αγάπης σου,
όταν το πλοίο, για να με πάει στα αιώνια μέρη,
στου Μηδενός τον πόντο θ΄ανοιγόταν.
***
Μα αυτό, στο μόλο, αργά, λικνίζει πάλι
όλο το πένθος ενός άδειου κόσμου.
Α, τι ευκαιρία ν΄αφήσω το ακρογιάλι
τότε που μ΄αγαπούσες, φως! φως μου!

ΚΑΡΘΑΙΟΣ

14 Νοεμβρίου 2009

Σίγουρα ( Μ. ΜΟΥΝΔΡΕΑ)

Σίγουρα.... 




Σίγουρα θα θυμάσαι

τις όμορφες στιγμές

μας,

το πάθος, την

αγάπη,

ολόκληρης ζωής!

***


Το ξέρω υποφέρεις,

όπως κι΄εγώ

υποφέρω,

γι΄αυτό ας τα

ξεχάσουμε ,

και πάμ΄απ΄την

αρχή!

***


Δεν χωρίζουμε οι

δυό μας,

ειν΄δεμένες οι

μοίρες,

και στα χέρια σου

πήρες,

την δική μου ζωή!

***


Είν΄οι τύχες μας

ίδιες,

οι ελπίδες μας

μύριες,

είν΄οι δρόμοι μας

ένας,



ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΨΥΧΗΣ!

8 Νοεμβρίου 2009

AΝΑΔΥΟΜΕΝΗ (ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ)


Α Ν Α Δ Υ Ο Μ Ε Ν Η



Στο ρόδινο μακάριο
 φως, να με,
 ανεβαίνω της
 αυγής, 
με σηκωμένα χέρια.
Η θεία γαληνη με καλεί του πελάου, έτσι για να βγω
προς τα γαλάζια αιθέρια...

***

 Μα ω! οι άξαφνες πνοές της γης, που μες στα στήθια μου χιμάν κι΄ακέρια με κλονίζουν!
Ω! Δία, το πέλαο ειν΄βαρύ, και τα λυτά μου τα μαλλιά
σαν πέτρες με βυθίζουν!

***

Αύρες, τρεχάτε, ω! Κυμοθόη, ω! Γλαύκη, ελάτε
πιάστε μου τα χέρια απ΄τη μασκάλη.
Δεν πρόσμενα, έτσι μονομιάς, παραδομένη να βρεθώ
μες του Ήλιου την αγκάλη...